صرف كردن « 6 » آن از او ؛ و همچنين هرگاه بيايد تو را « شيطان » ، در حال وسوسه تا آنكه گمراه كند تو را از طريق حقّ تعالى ، و فراموش كند تو را ذكر خداوند ، پس پناه بر به پروردگار خود و او از شرّ او . پس به درستى كه حقّ تعالى تقويت مىكند حقّ را بر باطل ، و نصرت مىدهد مظلوم را به علّت قول او - عزّ و جلّ - كه : « به درستى كه نيست از براى « شيطان » سلطنت بر مؤمنين و متوكّلين بر پروردگار » . و قدرت ندارى بر اين و شناسايى آمدن « شيطان » و راههاى وسوسهء او مگر به دوام مراقبهء حقّ تعالى ، و مستقيم بودن بر بساط خدمت او ، و هيبت آن كسى كه اطّلاع دارد بر باطن تو ، و كثرت ذكر . و امّا آن كسى كه به اهمال مىگذراند اوقات خود را ، پس او صيد « شيطان » است - بدون چاره - . و عبرت بگير آنچه كرده است « ابليس » به نفس خود از اغواء و طلب كبر از جهتى كه مغرور ساخت و به عجب آورد او را عمل او و عبادت او و بصيرت او و رأى او ؛ بتحقيق ، ميراث دادند علم و معرفت و استدلال او به قول خود ، لعنت تا ابد را ؛ پس چگونه است گمان تو به نصيحت و دعوت او غير خود را ؟ ! پس تمسّك جوى به رشتهء حقّ تعالى كه محكم است ؛ و آن ، التجا و اضطرار است به صحّت افتقار و احتياج به سوى حقّ تعالى در هر نفس . و مغرور نسازد تو را زينت دادن « ابليس » طاعات را بر تو ؛ به سبب آنكه او مفتوح مىسازد از براى تو نود و نه باب از خير را ، تا آنكه ظفر يابد بر تو در نزد تمام صد باب . پس مقابله كن او را به خلاف و منع كردن از راه او ، و ضدّيّت با هواى او . تحقيق تفصيلى بدان بتحقيق كه « ابليس » ، كلب الهى است كه مظهر است صفات جلال و

--> ( 6 ) - صرف كردن ، در اينجا به معنى منصرف نمودن و بازگرداندن است .